سکوت باران

شعر و ادبیات و هنر

یک چرا...ی همیشگی
نویسنده : مژگان صحراگرد - ساعت ۸:٤٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢ شهریور ۱۳٩۱
 

سالها پیش
              وقتی نهال کوچک من شکوفه داد
              وقتی که دست من
                                          میان دست تو آشیانه  ساخت
              وقتی که میخک دست تو از شرم گونه ها
                                                                        رنگین تر از بوته گل سرخ
                                                                         آتشین جلوه ها نمود
وقتی که هرم تن تموز
شد خط فاصله
                  میان نگاه ما
وقتی که باران ماه مهر
                              چتر سیاه تو را بر سرم سایه ای نمود
وقتی تو آمدی
رفتی دوباره
بازآمدی
رفتی تا ابد
               با یک علامت سوال
                                         در مه در میان باد
در اضطراب و تعجب
                          از دوبارگی
من ماندم و
 یک " چرا" ی همیشگی