سکوت باران

شعر و ادبیات و هنر

همراه شاعرانه ام
نویسنده : مژگان صحراگرد - ساعت ۱٢:۳۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۸ خرداد ۱۳٩۱
 

خورشید خوابیده بود دربستر ماه
                                               و نگاه ساکت من 
                                              در انتظار روء یا ی لحظه ی آبی سحر
                                                                     خیره مانده بود به رقاصک ساعت
روحم بی حوصله از تکرار لحظه ها
و قلبی خسته از ناسپاسی مردی خاکستری
احساسی یخ زده 
                           از ژرفای مهر زنانه ام 
                           من را دزدیده بود
                                                    از کوچ خالی فریب نگاه بیمارش 
یک دم شکسته شد 
                              خط ممتد چشمان ساکنم 
                              در سیمای دلنواز تصویر ساکتت
                                                                   در تارنمای یک دوست دور و نزدیک
                              و مژگانم از تماشای شاعرانه هایت
                                                                             به جلوه ی مهتاب بوسه زد
دیگر درنگ توقف ممنوع حادثه بود
دنیای مجازی آغاز هم ترانه را رقم زد
مهر تو بی آنکه مرا به قضاوت نشیند 
                                                   پذیرای تازگی رقص ستاره شد
                                                                          با پیوند مهربانی آبی دستانت 
                                                                          در نجابت سبزی چشمانت 
خورشید سینه ام
                         هاله ی مهتاب روی تو سرکشید
شاعرانه ام !
                   در این سفر بگو تو همراه میشوی ؟
                   من  کوله بار شعر تو بر دوش میکشم
                                تا اوج همنوایی اشعار یکدگر 
ای شاعرانه ام تو همراه میشوی ؟                                         
من رنج کوله مان بر دوش میکشم