سکوت باران

شعر و ادبیات و هنر

واژه , سایه و تنهایی
نویسنده : مژگان صحراگرد - ساعت ٧:٢٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۳٩٠
 

کاش به قدر سکوتم

 حرف میزدند واژه های بریده ی تنها

و بارور میشد قطره ی بلوغ هجا از رقص دو ستاره ی تنها

سبز میشد خواب زرد مردمکهایم از پیوند دو خورشیدهمراه

 آه دیگر رنگ نمیکند

شرحه های سرخ سینه ای خسته گلواژه های شعر غمگینم !

  چگونه آب شودبرف کاغذها ؟

که رنگ باخته آفتاب در حسرت پرتو قلبی کهنه

آه دیگر سایه ای از من !