سکوت باران

دل تنها
نویسنده : مژگان ص - ساعت ٥:۳٦ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩٠
 

لحظه ی به هم رسیدن
                                    لحظه ی غریبگی شد
فرصت یکی شدن آه
                                  برامون دور و غریب شد
قدیما آرزومون بود
                              سقف خونمون چراغون   
                                                                 پره عشق و گل و گلدون
  حالا این سقف چراغون 
                                       من و تنهایی و حسرت
                                                                             تو و رمز و راز و غربت
                                       من از پشیمون از رسیدن 
                                                                              تو به یاد من همین بس
من همون همخونه هستم  
                                          تو چرا دور و غریبی   
من اگر عشق تو هستم 
                                         تو چرا بی من وخوبی     
دیگه از غم نمیترسم
                                 حرف دل رو نمیفهمم                      
                                                                 من و غم رفیقیم اما 
                                                                                           آخ چرا دل شده تنها
من از اون شبی میترسم
                                      که بشم چون تو غریبه
                                                                            دیگه اسرار دلت رو
                                                                                                         نخوام بشنوم همیشه
به خودم میگم میدونم 
                                   واسه تو شدم غریبه
                                                                   یه غریب آشنا که
                                                                                              مثل غصه شده خیره
دیگه از من نمی پرسی
                                   چرا هیچی نمی پرسم
                                                                       دیگه از تو نمی پرسم 
                                                                                                         چون جوابتو میدونم
دیگه خسته ام دلم وای
                                     شده همخونه ی ارواح
                                                                       چه کلیدی ؟! نمیتونه
                                                                                                 واکنه قفلای اسرار
من اگر خوبم اگر بد
                               همینم که دیده بودی
                                                               چشماتو تو بسته بودی
                                                                                                  حالا وا شده میبینی
                               عیبامو ندیده بودی
                                                              وقتی عاشقونه بودی
                                                                                                 حالا عاشقیت تمومه 
                                                                                                                                 واسه اینه که میبینی
خودتو گول نزن و من
                                 بگو عشق ما تمومه
 بگو انتظار دیدن
                           واسه ما دیره و دوره

 



 


 
 
سرزمین فلزی
نویسنده : مژگان ص - ساعت ۱٢:٥٤ ‎ق.ظ روز شنبه ٦ اسفند ۱۳٩٠
 

راه نیست
ما بیرون زمین ایستاده ایم
                             و جواز ورود را قلبی فلزی طلب میکنند
                                                                           اشباح سنگی
آنها خنده را به اساطیر زمان سپرده اند
                                             و زمان را به عمق زمین تبعید کرده اند
ما
    گلی را در سینه مان پنهان کرده ایم
     درخت مسین با ستاره ی سربی سخن میگوید
                                                          در سرزمین فلزی
      و کبوتر گچی بندی آسمان سیمانی ست
ما
با هرچه که هست بیگانه ایم

 

 


 
 
رویای بیداری
نویسنده : مژگان ص - ساعت ٩:٤٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱ اسفند ۱۳٩٠
 

مثل نسیم
               و باران نم نم بهار
رویای تو
             آن خواب دم صبح
                                      که سبز شد
 در بیداری بود انگار                              
                            رویای آبی سحر
                                                   تجسمی رنگی و سه بعدی
                            یا خیال خنک بیداری
                                                         از حریر سپید
                                                                           سبک و روشن
فردایش

            همان تعبیر رویا
                                  عطر و نور و نسیم                              
 آن شب
  
          سبک شد روح من
                   
                   مثل ابر
                  
                    و پرواز کبوتر
                                          
              آرام